محاصره غزه میان جنگ و سرمای زمستان

گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو به نقل از الجزیره؛ بارندگی‌های روزهای اخیر در نوار غزه یک رویداد گذرا نبود، بلکه فصلی تازه از فاجعه را رقم زد. چادرهای فرسوده تاب مقاومت در برابر باد و سیلاب را نداشتند و رنج ساکنانی را دوچندان کردند که هنوز از جنگ نسل‌کشی دو‌ساله‌ای که محاصره، رنج و حملات مداوم به‌جا گذاشته بود، بهبود نیافته‌اند.

این جنگ که دو سال به طول انجامید، بیش از ۷۰ هزار شهید و حدود ۱۷۰ هزار مجروح برجای گذاشت و ویرانی گسترده‌ای در سراسر این منطقه فلسطینی به‌جا گذاشت؛ جایی که صدها هزار آواره زندگی می‌کنند و اشغالگر نه‌تنها آنان را آواره کرده، بلکه همچنان مانع رسیدن غذای کافی و دارو به آن‌ها می‌شود.

آوارگان مقاوم ناچار به زندگی در چادرها تن داده‌اند، اما سامانه کم‌فشار جوی «بیرون» که غزه را درنوردید، گویی صبر آنان را به آزمون کشید؛ بادهای شدید چادرها را از جا کند و بنا بر داده‌های دفتر رسانه‌ای دولت غزه، بیش از ۲۷ هزار چادر را نابود کرد و هزاران چادر دیگر را به زیر آب برد.

از بیمارستان‌های غزه نیز اخبار دردناکی می‌رسد؛ دست‌کم ۱۴ نفر جان خود را از دست داده‌اند که در میان آنان ۶ کودک دیده می‌شود. علت مرگ، سرمای شدید و فرو ریختن بیش از ۱۵ خانه در مناطق مختلف شهر غزه گزارش شده است.

در همین حال، سازمان ملل متحد هشدارهایی نه‌کم‌دردناک‌تر صادر کرده است. گزارشی از این سازمان می‌گوید ۸۵۰ هزار نفر در ۷۶۱ اردوگاه و محل اسکان آوارگان متراکم شده‌اند و همچنان به‌شدت در معرض خطر سیلاب قرار دارند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت وابسته به سازمان ملل نیز هشدار می‌دهد که صدها هزار آواره در معرض خطر غرق شدن چادرها و پناهگاه‌هایشان بر اثر باران‌های شدید هستند، آن هم در شرایطی که اشغالگر مانع ورود مواد لازم برای ساخت سرپناه و حتی کیسه‌های شن می‌شود.

این سازمان همچنین تأکید کرده است کمک‌هایی که پیش‌تر به غزه ارسال شده بود ـ از جمله چادرهای ضدآب، پتوهای حرارتی و پوشش‌های پلاستیکی ـ برای مقابله با سیلاب‌ها کافی نبوده است.

این نهاد بین‌المللی همراه با مسئولان فلسطینی بر این باور است که دست‌کم به ۳۰۰ هزار چادر جدید برای حدود ۱.۵ میلیون آواره‌ای که همچنان در نوار غزه حضور دارند، نیاز فوری وجود دارد.

خطر ساکنان غزه تنها از زمین نیست، بلکه از دریا نیز آن‌ها را تهدید می‌کند. سازمان جهانی بهداشت هشدار داده است که بیش از ۴ هزار نفر در مناطق ساحلی بسیار پرخطر زندگی می‌کنند و حدود هزار نفر از آنان به‌طور مستقیم در معرض امواج خروشان دریا هستند.

با وجود تمام این هشدارها، چه از سوی سازمان‌های بین‌المللی و چه از سوی سازمان ملل به‌عنوان بزرگ‌ترین نهاد جهانی، جهان واکنشی جدی نشان نمی‌دهد. قدرت‌های تأثیرگذار دلشان برای غیرنظامیان بی‌گناهی که پی‌درپی با فاجعه روبه‌رو هستند، نمی‌سوزد؛ مردمی که جز چنگ زدن به خاک و سرزمین خود، هیچ پناهی ندارند.

آیا جهان به گواهی نیاز دارد؟ اگر چنین است، خبرگزاری فرانسه صدای «سعاد مسلم» آواره‌ای از بیت‌لاهیا را از داخل چادرش در منطقه الزوایده منتقل کرده است. او می‌گوید:«شب سیاهی برای ما و بچه‌هایمان بود؛ از سرما و باران. حتی نتوانستیم کودکی را بپوشانیم. پتوها خیس آب شده‌اند. نمی‌دانیم کجا برویم.»

همین خبرگزاری روایت می‌کند که جوانان فلسطینی در اردوگاهی در محله زیتون، بیل به دست گرفتند و تلاش کردند آب باران را که به چادرهایشان هجوم آورده بود، تخلیه کنند.

خبرنگاران همچنین کودکی را ثبت کرده‌اند که دو گالن خالی در دست دارد و پابرهنه در گل‌ولای راه می‌رود تا از ایستگاه موقت آب، آب آشامیدنی بیاورد.

شاید کسی در گوشه‌ای از جهان بپرسد: «چرا خودشان را گرم نمی‌کنند؟» پاسخ را خبرگزاری فرانسه از زبان «شروق مسلم» ـ آواره‌ای از بیت‌لاهیا که کودک خود را در آغوش داشت ـ نقل می‌کند:
«نمی‌دانیم چه کنیم. نمی‌توانیم بیرون برویم و آتش روشن کنیم؛ نه هیزمی هست و نه گازی.»

اگر باز هم گواهی می‌خواهند، خبرگزاری رویترز از اردوگاه آوارگان در النصیرات در مرکز نوار غزه گزارش می‌دهد که آب، چادرها را فرا گرفته و تشک‌ها، کفش‌ها و لباس‌ها را خیس کرده است.

رویترز «یوسف طوطح» ۵۰ ساله را دنبال می‌کند که تلاش می‌کند با یک سطل آب را بیرون بریزد، اما جایی برای تخلیه آن نمی‌یابد و تلاش‌هایش بی‌ثمر به نظر می‌رسد.او می‌گوید:«تمام شب من و بچه‌ها سرپا بودیم. اگر منِ بزرگسال طاقت نیاورده‌ام، بچه‌ها چطور تحمل کنند؟»

خانواده‌اش گرد آتشی کوچک روی زمین شنی کنار چادر جمع شده‌اند؛ جایی که حتی پخت غذا هم به چالشی بزرگ تبدیل شده است. او در حالی که تشک خیس را می‌کشد، می‌گوید:«حتی همان غذا و آبی که برایش فریاد کمک می‌زدیم هم نمانده؛ نه غذا مانده و نه آب.»

کمیسیون اروپا اعلام کرده است که عاملان نقض حقوق بین‌الملل در غزه باید پاسخگو شوند و تأکید کرده وضعیت کنونی غیرقابل‌دوام است و اتحادیه اروپا نسبت به شرایط غزه عمیقاً نگران است.

«فرانچسکا آلبانیزه»، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور فلسطین، نیز می‌گوید تشدید بحران در غزه مستلزم دخالت فوری جامعه جهانی و فعال‌سازی سازوکارهای پاسخگویی بدون تأخیر است.

اما واقعیت این است که جهان ـ یا دقیق‌تر بگوییم، دولت‌های تأثیرگذار آن ـ نه برای پاسخگویی کاری کافی انجام می‌دهند و نه حتی برای فراهم کردن سرپناه و غذا برای صدها هزار انسانی که جنگ نسل‌کشی طی دو سال آنان را آواره کرده و هنوز از شر آن در امان نیستند.